PASSANDER LAAT WEER VAN ZICH HOREN.

Na een lange tijd van (media)stilte laat voormalige Stadsdichter Jacob Passander weer van zich horen. Of liever, van zich lezen want deze bekende Zaankanter heeft een nieuwe gedichtenbundel uitgegeven. De titel van dit boekwerkje is ‘In het voorbijgaan’, en telt meer dan vijftig gedichten die een dwarsdoorsnede vertegenwoordigen van zijn werk. Tegenwoordig is Passander regelmatig actief als sneldichter. Op feesten loopt hij rond en benadert mensen of zij willen dat hij een gedicht voor ze schrijft. Hij doet dit in opdracht van een bedrijf, een evenementenorganisatie of iets dergelijks. Na een kort gesprekje om wat informatie te verkrijgen schrijft hij vervolgens binnen vijf minuten een persoonlijk gedicht. En dat kan werkelijk over alles gaan. Van supersonische badeenden tot een onlangs overleden huisdier. Daarnaast zit hij soms ook aan bij een themadag, presentatie of brainstormsessie en geeft tussendoor en/of na afloop commentaar in de vorm van een toepasselijk en ter plekke geschreven gedicht. Wat hij vooral erg leuk vindt van dit werk is dat hij op die manier op een interactieve manier met gedichten maken bezig is. Dichter zijn is over het algemeen een ‘eenzaam’ beroep. Je schrijft voornamelijk als je alleen bent. Daarom is Jacob ook regelmatig op podia te vinden alwaar hij zijn gedichten voordraagt. Solo of met muzikale ondersteuning van Ditmer Weertman op klarinet als zij samen optreden onder de naam Zaagsel en Schors. Want Passander laat graag van zich horen. Poëzie is toch vooral om te delen, vind hij. Zijn werk als sneldichter vind hij een enorme uitdaging omdat je binnen een korte termijn met een vers gedicht moet komen dat ook nog eens hout snijdt en van toepassing is op de persoon of de situatie. Tot nu toe is dat ook altijd gelukt. Zeker als iemand een heel persoonlijk gedicht wil, bijvoorbeeld voor een zieke moeder, moet je gewoon de juiste snaar weten te raken. Als iemand na het horen van het gedicht dan zichtbaar geraakt is en te kennen geeft dat het gedicht precies beschrijft wat diegene had willen zeggen, dan levert dat de mooiste momenten op. De grootste voldoening van dit werk ligt dan voor Passander ook in het feit dat hij mensen iets mee kan geven dat op het persoonlijke vlak iets toevoegt of losmaakt.

De gedichten in zijn nieuwste bundel zijn op een enkele uitzondering na niet geschreven terwijl hij als sneldichter werkzaam was. Een duidelijke reden hiervoor is dat de meeste gedichten te persoonlijk zijn of te zeer gebonden zijn aan een bepaalde gebeurtenis. Die gedichten worden dan ook aan de desbetreffende persoon of organisator meegegeven. Op die manier ‘zwerven’ er al duizenden gedichten van Passander rond. Dat vind hij ook een mooi gegeven. Je schrijft iets en je geeft het aan iemand mee, en ze gaan hun eigen leven lijden. De gedichten uit de bundel ‘In het voorbijgaan’ vormen meer een dwarsdoorsnede van zijn eigen werk. De gedichten zijn toegankelijk en hoewel ze soms behoorlijk de diepte in gaan nooit te zwaar op de hand. Jacob Passander wil zijn eigen levensvisie ook laten mee spreken, maar zonder dat het belerend wordt. Liever zet hij de mensen met een vriendelijke glimlach even op het verkeerde been waardoor ze toch gaan nadenken. In de bundel is echter ook veel plaats voor gewoon vermakelijke gedichten. Wie de bundel wil aanschaffen kan contact opnemen met Passander via de website www.passander.nl, maar binnen de Zaanstreek zijn ze ook te vinden in sommige plaatselijke boekhandels en natuurvoedingswinkel Duyvendak in Krommenie.

Passander hoopt in de toekomst weer vaker van zich te laten horen door middel van optredens op de diverse podia  en tijdens evenementen in de Zaanstreek en omstreken, en dujs ook van zich te laten lezen door zijn nieuwste bundel: ‘In het voorbijgaan’.

Informatie: info@geerling-evenementen.nl

IN HET VOORBIJGAAN.

Laat op mijn grafsteen staan

Zo aan het eind van mijn leven:

Hij heeft in het voorbijgaan

Heel wat gedichten geschreven.

Ik heb heel wat geschreven

Maar het meeste gooide ik weer weg,

De waarheid is een moment

Waarop je niets meer zegt.

Ik wilde de wereld veranderen

Maar ik kwam bij mijzelf terecht.

Je geeft de schuld aan anderen

Terwijl je tegen jezelf vecht.

Tussen toen en later

Vond ik het eeuwige leven.

Ik loop over water

En ik zie de vissen zweven.